Encyclical 17-11-22

Please donate to our philanthropic activities. Scan the code below and make a secure donation.
qrcode

OR USE THIS LINK PRESSING HERE

Vitae Veritas (VV) is a not-for-profit arts organisation based in Melbourne with a dedicated aim to promote cultural diversity, artistic excellence and inclusive arts leadership for people with intellectual disabilities.
vv

VISIT THE SITE BY PRESSING HERE

toppageen

Date: 17/11/2022

Reference Number: 012-2022 17-11-22

ENCYCLICAL REGARDING ΤΗΕ POLYTECHNIC DAY

NEKTARIOS

By the Grace of God Archbishop of Australia and New Zealand. To all the faithful of our Church in the Grace and peace of our Creator and our Lord and Saviour Jesus Christ and with my blessings for peace and forgiveness.

Ladies and Gentlemen, My Beloved Brothers,

With feelings of deep emotion and pride, today we celebrate the 49th anniversary of the Polytechnic uprising, to bow down to the fighting youth of November 1973. Every November 17th our thoughts and our hearts travel there, in the Polytechnic area, to the students uprising, of the youth and the Greek people against the tyranny which I will not simply call a dictatorship, precisely so as not to give a political character to this day. It is true that there are many who try to attribute a political character to the present day, but in reality, it is a resistance to tyranny. A tyranny that, under the pretext of supposedly "reviving the nation" and "shielding it from anti-national ideologies" had been imposed on Greece since April 1967 and destroyed the democratic institutions, political rights and liberties of the citizens and indulged in arrests, imprisonments, trials, torture. The indignation of the people grows year by year. The problems, instead of being solved, multiply. The youth and above all the students, the most militant part of our people see that their demands for the restoration of democracy in the higher educational institutions and the democratization of the functioning of our educational system will not be solved unless there is political change in Hellas. The struggle of the students becomes more and more intense every day, and little by little, from purely student and trade union, it becomes a struggle of the Hellenic people, it becomes a political struggle, a struggle for the most necessary things which are summarized in the slogan: Bread - Education - Freedom. On Friday, November 16, 1973, the students' radio station begins to operate: "HERE POLYTECHNIO! HERE'S THE POLYTECHNIC! The radio station of the free fighting students, of the free fighting Hellenes is speaking to you HERE POLYTECHNIO…HERE POLYTECHNIO…Hellenic people, victory is near.. All the people take to the streets of Athens…We must win…Forward people of Athens…Now or never...". The uprising of November 1973 a few months later, caused a revolutionary current that became stronger and more determined day by day. The 1973 Polytechnic, like the movements in Europe, proved that students and youth in general must oppose any reactionary situation. Because the struggle of the peoples of the whole earth for the ideals of freedom, independence, peace, love for life and man is a one-way street, when human rights and social conquests are threatened and violated. The Polytechnic was and will always be a living call for Democracy, and Freedom, it will be alive in every free mind. And must live because man's struggle against all forms of tyranny is the struggle of memory against oblivion. A tyranny that exists even today, through Despotism, the so-called Archbishop’s fatherhood, the extortion of our right to worship God where we want and as we want, the violation of our rights as free Communities, the taunting of our intelligence with the so-called non canonical sacraments. So let us stand today as humble pilgrims in the memory of the fighters of the Polytechnic and consider how great our own debt is to preserve democracy and freedom, for which they fought. And we can only achieve this together. I will conclude with the poem "If you want to be called a man", by the poet Tasos Livaditis, from his poetry collection "The Man with a Tambourine", dedicated to all those who fought then and to us who continue today: "If you want to be called a man, you will not stop fighting for peace and justice for a moment. You will go out into the streets, you will shout, your lips will bleed from the shouts, your face will bleed from the bullets - but not a step back. Every cry of yours is a stone in the glasses of war hats, every gesture of yours as if you are demolishing injustice. And be careful: don't forget for a moment. So little to remember your childhood you leave thousands of children to pieces while playing unsuspectingly in the states. One moment if you look at the sunset tomorrow people will be lost in the night of war so if you stop for a moment to dream millions of human dreams will turn to ashes under the shells. You have no time, there is no time for yourself if you want to be called human. Honour and glory to the creators of the Polytechnic epic! Honour and glory to those who fought for the light of Freedom and Democracy to return to our Hellas!

THE ARCHBISHOP

+ Archbishop of Australia and New Zealand Nektarios


Ημερομηνία: 17/11/2022

Αριθμός Πρωτοκόλλου: 012-2022 17-11-22

ΕΓΚΥΚΛΙΟΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΗΜΕΡΑ ΤΟΥ ΠΟΛΥΤΕΧΝΕΙΟΥ

ΝΕΚΤΑΡΙΟΣ

Ελέῳ Θεού Αρχιεπίσκοπος Αυστραλίας καί Νέας Ζηλανδίας. Παντί πληρώματι της εκκλησίας χάριν καί ειρήνη παρά του δημιουργού πάσης της κτίσεως Κυρίου καί Θεού καί Σωτήρος ημών Ιησού Χριστού παρ' ημών δε ευχή καί συγχωρήσῃ.

Κυρίες και Κύριοι, Αγαπημένοι μου Αδελφοί

Με αισθήματα βαθιάς συγκίνησης και υπερηφάνειας, εορτάζουμε σήμερα την 49η επέτειο της εξέγερσης του Πολυτεχνείου, να υποκλιθούμε στη μαχόμενη νεολαία του Νοέμβρη του 1973. Κάθε 17 του Νοέμβρη η σκέψη μας και η καρδιά μας ταξιδεύει εκεί, στο χώρο του Πολυτεχνείου, στον ξεσηκωμό των φοιτητών, της νεολαίας και του ελληνικού λαού κατά της τυραννίας την οποία δεν θα ονομάσω απλά δικτατορία, ακριβώς για να μην δώσω πολιτικό χαρακτήρα στην ημέρα αυτή. Είναι αλήθεια ότι πολλοί είναι αυτοί που προσπαθούν να αποδώσουν πολιτικό χαρακτήρα στην σημερινή ημέρα, αλλά στην πραγματικότητα είναι μια αντίσταση στην τυραννία. Μια τυραννία που με πρόσχημα δήθεν την «αναγέννηση του έθνους» και τη «θωράκισή του από αντεθνικές ιδεολογίες» είχε επιβληθεί στην Ελλάδα από τον Απρίλιο του 1967 και κατέλυσε τους δημοκρατικούς θεσμούς, τα πολιτικά δικαιώματα και τις ελευθερίες των πολιτών και επιδόθηκε σε συλλήψεις, φυλακίσεις, δίκες, βασανιστήρια. Η αγανάκτηση του λαού χρόνο με το χρόνο μεγαλώνει. Τα προβλήματα αντί να λύνονται, πληθαίνουν. Η νεολαία και προπαντός οι φοιτητές, το πιο μαχητικό τμήμα του λαού μας βλέπουν ότι τα αιτήματά τους για την αποκατάσταση της δημοκρατίας στα ανώτατα εκπαιδευτικά ιδρύματα και τον εκδημοκρατισμό της λειτουργίας του εκπαιδευτικού μας συστήματος, δεν θα λυθούν, αν δεν γίνει η πολιτική αλλαγή στην πατρίδα μας. Ο αγώνας των φοιτητών γίνεται κάθε μέρα και πιο έντονος, και σιγά – σιγά από καθαρά φοιτητικός και συνδικαλιστικός, γίνεται αγώνας του ελληνικού λαού, γίνεται αγώνας πολιτικός, αγώνας για τα πιο απαραίτητα πράγματα που συνοψίζονται στο σύνθημα: Ψωμί – Παιδεία – Ελευθερία. Την Παρασκευή 16 Νοεμβρίου του 1973 Αρχίζει να λειτουργεί ο ραδιοφωνικός σταθμός των φοιτητών: «ΕΔΩ ΠΟΛΥΤΕΧΝΕΙΟ! ΕΔΩ ΠΟΛΥΤΕΧΝΕΙΟ! Σας μιλά ο ραδιοφωνικός σταθμός των ελεύθερων αγωνιζόμενων φοιτητών, των ελεύθερων αγωνιζόμενων Ελλήνων ΕΔΩ ΠΟΛΥΤΕΧΝΕΙΟ…ΕΔΩ ΠΟΛΥΤΕΧΝΕΙΟ…Ελληνικέ λαέ, η νίκη είναι κοντά.. Όλος ο λαός να κατέβει στους δρόμους της Αθήνας…Πρέπει να νικήσουμε… Εμπρός λαέ της Αθήνας…Ή τώρα ή ποτέ…». Η εξέγερση του Νοέμβρη του 1973 λίγους μήνες αργότερα, προκάλεσε ένα επαναστατικό ρεύμα που μέρα με την ημέρα γινόταν και πιο ισχυρό και αποφασιστικό. Το Πολυτεχνείο του ’73, όπως και τα κινήματα στην Ευρώπη, απέδειξαν ότι οι φοιτητές και η νεολαία γενικότερα οφείλουν να αντιτάσσονται σε κάθε αντιδραστική συγκυρία. Γιατί είναι μονόδρομος ο αγώνας των λαών όλης της γης για τα ιδανικά της ελευθερίας, της ανεξαρτησίας, της ειρήνης, της αγάπης για τη ζωή και τον άνθρωπος, όταν απειλούνται και παραβιάζονται τα ανθρώπινα δικαιώματα και οι κοινωνικές κατακτήσεις. Το Πολυτεχνείο ήταν και θα είναι πάντα ένα ζωντανό κάλεσμα για την Δημοκρατία, και την Ελευθερία, θα είναι ζωντανό μέσα σε κάθε ελεύθερο μυαλό. Και πρέπει να ζει γιατί ο αγώνας του ανθρώπου ενάντια σε κάθε μορφής τυραννίας είναι ο αγώνας της μνήμης ενάντια στη λήθη. Μια τυραννία που υπάρχει ακόμη και σήμερα, μέσα από τον Δεσποτισμό, την δήθεν Αρχιεπισκοπική πατρότητα, τον εκβιασμό του δικαιώματός μας να λατρεύουμε τον Θεό όπου θέλουμε και όπως θέλουμε, τον βιασμό των δικαιωμάτων μας ως ελεύθερες Κοινότητες, τον εμπαιγμό της νοημοσύνης μας με τα δήθεν μη αναγνωρισμένα μυστήρια. Ας σταθούμε λοιπόν κι εμείς σήμερα ταπεινοί προσκυνητές μπροστά στη μνήμη των αγωνιστών του Πολυτεχνείου κι ας αναλογιστούμε πόσο μεγάλο είναι και το δικό μας χρέος να διαφυλάξουμε τα αγαθά της δημοκρατίας και της ελευθερίας, για τα οποία εκείνοι αγωνίστηκαν. Και αυτό μόνο ενωμένοι μπορούμε να το επιτύχουμε. Θα τελειώσω με το ποίημα «Αν θέλεις να λέγεσαι άνθρωπος», του ποιητή Τάσου Λειβαδίτη, από την ποιητική του συλλογή ««Ο άνθρωπος με το ταμπούρλο», αφιερωμένο σ΄ όλους αυτούς που αγωνίστηκαν τότε και σ’ εμάς που συνεχίζουμε σήμερα: “Αν θέλεις να λέγεσαι άνθρωπος δεν θα πάψεις ούτε στιγμή να αγωνίζεσαι για την ειρήνη και για το δίκαιο. Θα βγεις στους δρόμους, θα φωνάξεις, τα χείλια σου θα ματώσουν απ’ τις φωνές, το πρόσωπό σου θα ματώσει από τις σφαίρες - μα ούτε βήμα πίσω. Κάθε κραυγή σου μια πετριά στα τζάμια των πολεμοκάπηλων, κάθε χειρονομία σου σα να γκρεμίζεις την αδικία. Και πρόσεξε: μη ξεχαστείς ούτε μια στιγμή. Έτσι λίγο να θυμηθείς τα παιδικά σου χρόνια αφήνεις χιλιάδες παιδιά να κομματιάζονται την ώρα που παίζουν ανύποπτα στις πολιτείες. Μια στιγμή αν κοιτάξεις το ηλιοβασίλεμα αύριο οι άνθρωποι θα χάνονται στη νύχτα του πολέμου έτσι και σταματήσεις μια στιγμή να ονειρευτείς εκατομμύρια ανθρώπινα όνειρα θα γίνουν στάχτη κάτω απ’ τις οβίδες. Δεν έχεις καιρό δεν έχει καιρό για τον εαυτό σου αν θέλεις να λέγεσαι άνθρωπος. Τιμή και δόξα στους δημιουργούς του έπους του Πολυτεχνείου! Τιμή και δόξα σ' αυτούς που αγωνίστηκαν για να ξανάρθει στην Ελλάδα μας το φως της Ελευθερίας και της Δημοκρατίας!

Ο ΑΡΧΙΕΠΙΣΚΟΠΟΣ

+ Aρχιεπίσκοπος Αυστραλίας και Νέας Ζηλανδίας Νεκτάριος


Print   Email

press releases, news and encyclicals


Accessibility I Privacy Policy I Terms and Conditions I Disclaimer


The Holy Archdiocese of Australia and New Zealand acknowledges the vital support by our internal and external stakeholders.
Aboriginal Flag  Torres Flag  LGBTI Rainbow Flag  Interpreter Symbol  Covid Safe  Accessibility Symbol  Registered Charity  ECCV Member  Secure Site
© 2022 Holy Archdiocese of Australia and New Zealand. Association Registration Number A0112192W and ABN 13 990 207 302. Registered Charity. All Rights Reserved.